Identiteit kind | Werkende ouders

Geef een kind de kans om kind te zijn
Gun uw kinderen een warm en veilig nest waar zij zichzelf kunnen zijn.

Kinderen opvoeden is geen hobby of bijbaantje. Het is een serieuze aangelegenheid en hoofdtaak.
Relaties onderhouden en kinderen opvoeden zou een verplicht vak op school moeten zijn.

'Wie zijn kinderen liefheeft tuchtigt hen', zegt de bijbel. Dit betekent natuurlijk niet dat wij onze kinderen moeten slaan.
Het betekent dat wij onze kinderen grenzen moeten leren, discipline moeten bijbrengen en leren zich in te spannen en soms offers te brengen.
Wij doen onze kinderen echt geen plezier om hen maar zelf de grenzen te laten bepalen.
Kinderen hebben behoefte aan duidelijkheid en steun.
Daarbij komt nog dat kinderen die niet hebben geleerd om grenzen aan zichzelf te stellen, later behoorlijke problemen kunnen krijgen in de samenleving. In een gezonde samenleving zijn regels een noodzaak. Waarom?
Vrijheid en zelfexpressie zijn noodzakelijk voor de geestelijke groei van mensen.
Maar dan moeten wij wel te maken hebben met mensen die een vruchtbaar gebruik weten te maken van hun vrijheid.
Als de té grote vrijheid die sommigen zich nemen leidt tot onvrijheid van velen, dan is er iets goed mis.
Wij worden doorgaans allemaal lichamelijk volwassen, doch echt niet allemaal geestelijk volwassen.

Heel belangrijk:

• Kinderen hebben geen behoefte aan een overvolle agenda;
• Oefen geen druk uit op de kinderen om te slagen daar waar u faalde;
• Kinderen hebben behoefte aan structuur en duidelijke grenzen in hun jonge leven;
• Gebruik kinderen niet om zelf aanzien te verwerven.
  Bijvoorbeeld door een beroemd sporter o.i.d. te laten worden. Laat kinderen alstublieft kind zijn;
• Bespreek niet met (kleine) kinderen úw problemen. Los deze zelf op;
• Een kind moet blij, zorgeloos en onbevangen kunnen zijn.

Kinderen hebben bovendien een goed voorbeeld nodig waar zij zich aan kunnen spiegelen.
Een goed voorbeeld doet goed volgen. Geef als volwassenen dus het goede voorbeeld. Niet enkel in daden, doch ook in woorden; zelfs in gedachten.
Kinderen zijn gevoelig voor sfeer. Maak van uw huis een echte oase van rust en veiligheid. Een ouderlijk huis moet een plaats zijn waar de kinderen heel graag terugkeren en kunnen 'bijtanken' en een klankbord vinden.
Uw verantwoordelijkheid t.o.z. van uw kinderen houdt niet op bij een bepaalde leeftijd van de kinderen.
En vergeet nooit dat de ouders ook veel van hun kinderen kunnen leren.
Ook zij fungeren als spiegel.
Ook kinderen kunnen heel wijs zijn.
Bedenk dat hun lichaam misschien wel onvolwassen is, maar hun geestelijke volwassenheid zelfs verder kan zijn dan de uwe.

Identiteit kind

Kinderen moeten hun eigen identiteit ontwikkelen.
'Dit ben Ik en dat zijn Zij'. 'Dit hoort bij Mij en dat hoort bij Hen'. Dat is niet makkelijk.
Zij moeten daarbij de maximale steun krijgen en gestuurd worden.
Zij moeten in zichzelf leren geloven en op hun gevoel en intuïtie leren vertrouwen.

Wij doen kinderen een heel groot plezier met een zo breed mogelijke opvoeding.
Sport, muziek, omgaan met mensen en dieren, vreemde culturen, andere meningen vergroten hun geestelijke bagage en lichamelijk welzijn.
Bovendien is het belangrijk om veel te praten en interesse te tonen, zonder bemoeizuchtig te worden.
Accepteer hun smaak. Een kind mag geen imitatie van de ouders worden, zij zijn uniek en eenmalig.
Zij hebben hun eigen levenstaak en levensweg te gaan.

Als ouders kunnen wij slechts zorgen dat zij de maximale voorbereiding hierop kunnen krijgen.
Daarna moeten wij hen loslaten.
Wij moeten niet trachten om alle stenen voor hun voeten te verwijderen en te behoeden voor een val.
Wel kunnen wij hen waarschuwen voor de consequenties en wijzen op de gevaren.
Neen, wij moeten van een afstand toekijken en klaar staan om te helpen als zij dat vragen en een luisterend oor bieden en desgevraagd van een goed advies voorzien.
Als de relaties tussen ouders en kinderen goed is dan kan heel veel besproken worden.

Accepteer wel dat kinderen in de puberteit zich gaan afzetten tegen het gezag. Dat is een fase die weer overgaat.
Als wij onze kinderen tevoren zo breed mogelijk hebben opgevoed, zullen zij die fase beter doorkomen.
In deze fase is humor en de herinnering aan de eigen puberteit heel erg belangrijk.
Als het echt te moeilijk wordt zoek dan op tijd goede raad en advies.

Werkende ouders

Het vaderschap en moederschap is een levenstaak

Tegenwoordig hebben veel ouders beiden een baan buitenshuis.
Dat maakt het extra moeilijk om kinderen op te voeden.
Mijn ervaring is dat kinderen vroeger zelfstandiger zijn, doch dat zij emotioneel moeite hebben met het feit dat de ouders er niet altijd waren als dit nodig was.
Een vreemde kan nooit de moeder echt vervangen.
Zij verwijten dat hun ouders misschien niet rechtstreeks, doch 'tussen de regels' door is dit wel vaker te beluisteren.
Niet zo lang geleden kenden wij het fenomeen 'sleutelkinderen'.
Kinderen die na schooltijd in een leeg huis kwamen en zich maar zelf moesten redden.
Nu zijn er allerlei mogelijkheden voor kinderopvang.

Toch zou ik ouders willen vragen om eens goed na te denken over carrière, geld en status.
Ik kan de moeders en vaders die weinig aandacht aan hun kinderen geven door hun baan c.q. andere maatschappelijke 'verplichtingen', bijna verzekeren dat zij daar later veel spijt en schuldgevoelens van zullen overhouden.
Beter is het om de eerste jaren als moeder volledige aandacht aan de kinderen te geven.
Later als de kinderen naar school gaan komen er voldoende uren vrij om te werken, zonder dat de kinderen daar last van hebben.
Het heeft al helemaal geen zin om de emotionele leegte bij een kind te vullen met materie.
Deze leegte kan men niet afkopen met speelgoed en computerspelletjes.
Kinderen brengen grote verantwoordelijkheden met zich mee.
Er dient dus een keuze gemaakt te worden tussen carrière en opvoeding.

Als wij nu eens gaan inzien dat moeder en vader zijn en de opvoeding een geweldige en zéér verantwoordelijke baan is.
Een baan welke veel respect verdient.
Dan wordt het misschien iets eenvoudiger om die keuze te maken.
Een kind baren en moeder zijn is iets om het hoofd voor te buigen.
In onze door commercie en geld verziekte maatschappij wordt dit té vaak vergeten.
Veel zogenaamde probleemkinderen zijn het slachtoffer van de dwaasheden van de volwassenen die een voorbeeld hadden moeten zijn.

Waak ervoor dat het onderstaande gedicht voor uw kind geen waarheid wordt.

Alsjeblieft, accepteer mij

Begrijp dan toch, mijn houding, mijn gedrag is niets anders dan aandacht vragen,
Een schreeuw om liefde, begrepen te worden, emotioneel te worden gedragen,
Om waardevol gevonden te worden,
Om liefdeloosheid, emotionele leegte uit mijn jeugd en kindertijd te vullen,
De barricades te kunnen opruimen die mijn ware wezen verhullen,
De tranen te vergeten, de trauma’s te overwínnen, niet te verdringen,
Welke mijn hart verhinderen te zingen.

© FP 2001