Waarom?

Er bestaat geen dood.
Er is enkel leven, leven hier op aarde en voorbij het graf.
Of wij zulks geloven of niet doet daar niets aan af.

Wat brengt een mens ertoe om zelfmoord te plegen?
Om het mooiste geschenk dat hij kreeg, het leven, te vernietigen.
Hoe is het mogelijk dat iemand zó in het nauw wordt gebracht, dat hij de dood als bevrijding ziet?
Zich zó miskend en zich niet begrepen voelt, dat hij de dood als enig alternatief ziet.
Een zelfmoordpoging is doorgaans een wanhopige kreet om hulp.
Zelfmoord is een vlucht uit de problemen.
Een vlucht uit het verdriet, uit de wanhoop omdat men denkt het niet meer te kunnen oplossen.
Een vlucht omdat men de consequenties van bepaalde verkeerde daden niet aankan.
Men wordt niet toevallig geboren op een bepaalde plaats, in een bepaalde tijd.
Men wordt niet toevallig met problemen geconfronteerd. De wet van oorzaak en gevolg is rechtvaardig en lijkt daardoor soms meedogenloos.

Zelfmoord is een zinloze vlucht omdat het niets oplost.
Integendeel, het kan de geestelijke problemen voor de betrokkene vergroten en laat velen met verdriet en veel vragen achter.
Zoek dus hulp voordat de 'bodem van de donkere put' bereikt is.
Alles wat een deel is van ons innerlijk geestelijk leven, zowel positief als negatief, nemen wij mee voorbij de grenzen van ons graf.
Aan gene zijde bemerken wij dat de zelfmoord geen oplossing was.
Wij hebben onszelf enkel de mogelijkheid ontnomen om de levenslessen te voltooien, om de problemen te overwinnen en er sterker uit te komen.
Wij kúnnen nu eenmaal niet onze problemen, de leeropdrachten des levens, ontlopen.

Doch laten wij toch nog respect opbrengen voor degene die besluit uit het leven te stappen omdat de pijn in het hart té groot is en niet meer te dragen.
Laten wij beseffen dat er een diep dal aan vooraf ging.
Het is geen moedige daad. Het is berusten in het voor diegene vaststaande feit dat er geen andere weg meer is.
Laten wij de gedachte los 'Hoe kon ons dat worden aangedaan en waarom?'.
Laten wij proberen te begrijpen en in ieder geval in ons hart uitspreken dat wij diegene rust en vrede wensen en de daad vergeven.
Laten wij ook onszelf vergeven omdat wij de vaak onuitgesproken roep om aandacht, liefde en steun niet hebben gehoord of begrepen.
Laten wij er vooral van leren.
Laten wij de in onze ogen zinloze daad zin geven door er de belangrijke les uit te leren:

• Geef elkaar liefde en steun en waak ervoor om een mens geestelijk te beschadigen door een gevoel te geven niet gewenst of niet goed genoeg te zijn.
• De basis voor zelfdoding ligt vaak in de kindertijd.
  Geef een kind een goed gevoel over zichzelf door het lief te hebben en te steunen.

De toenemende hardheid van onze samenleving, waar meer en meer aan geld en macht wordt opgeofferd, zal steeds meer mensen geestelijk in de problemen brengen.
Dit is in belangrijke mate te wijten aan het feit dat velen het geloof in God hebben losgelaten en zich voornamelijk op de buitenwereld richten.
De wereld van de materie, het geld, de 'leuke dingen'.
Wij moeten meer liefde en mededogen opbrengen voor onze medemensen.
Wij moeten zwakkeren niet het gevoel geven dat zij er niet bij horen en niet waardevol zijn.

De grootste macht in het universum is de macht van de liefde, verankerd in Gods Liefde.

Help elkaar om het leven draaglijker te maken als het wat moeilijker gaat.
Wij zijn allen één, dus wat wij voor een ander doen, doen wij dus ook voor onszelf en de grote mensenfamilie.
Dit laatste klinkt egoïstisch, doch is niet zo bedoeld.
In God zijn wij allen verbonden, zoals alle waterdruppels met de oceaan zijn verbonden en de zuurstof met de atmosfeer.
Als aan de andere kant van de wereld een vogel met zijn vleugels klapt, dan heeft dit uiteindelijk gevolgen voor de hele schepping.
Zo hebben ook onze gedachten, woorden en daden effect op de hele mensheid, hoe vreemd en fantastisch dit ook mag klinken.
Het is zoals een steen die in het water wordt geworpen en kringen veroorzaakt die steeds verder het wateroppervlak beroeren, tegen de wal botsen en terugkeren.
Zo zal ook alles wat van ons uitgaat op ons eigen hoofd terugkeren.