Ontstaan van de kerk | Groei van de kerk

Het onderstaande is de geschiedenis van de kerk in vogelvlucht.
Soms komt het wellicht ongenuanceerd en zwart - wit over.
De bedoeling is dat men begrijpt waarom er zoveel mis kon gaan in de geschiedenis. Tevens begrijpt men dan waarom ik er steeds op hamer dat het geloof in Jezus en Maria en het contact met God de Vader in principe niets te maken heeft met het instituut kerk dat wij nu kennen.
Ook begrijpt men beter de rol van de satan en de machten van het kwaad in deze loop der gebeurtenissen.

Ontstaan van de kerk

Laten wij teruggaan in de tijd. Wij leven ongeveer in het jaar 30 van onze jaartelling.
Jezus wonderen en uitspraken trekken veel mensen aan. Velen geloven in Hem en blijven Hem volgen.
In die tijd van bezetting en onrust, zagen velen in hem de bevrijder van het juk der Romeinen. Zij zagen in Hem zeg maar de 'sterke man' die hen kon leiden en bevrijden.
Dan komt de anticlimax voor hen.
Jezus laat zich als een mak lammetje veroordelen en ter dood brengen aan het kruis.
Velen die hem volgden zagen zich nu ook zelf bedreigd door de joodse leiders. Zij vluchtten en hielden zich stil.
Zelfs de apostelen, Jezus vertrouwelingen, lieten Hem in de steek.
Er heerste dus veel verwarring en angst. Met veel, heel veel vragen bleven zij achter.
Waar moesten zij heen met hun vragen en twijfels? Waren zij dan zo misleid? Of was het toch waar? En die wonderen dan, daar waren zij toch getuige van geweest? Wie kon antwoord geven op de vele vragen.
De apostelen gingen naar Maria, de moeder van Jezus. Zij had Hem toch het best gekend. Zij moest toch antwoord kunnen geven.
Zo ging Maria een sleutelrol en centrumfunctie vervullen bij het ontstaan van het prille begin van de kerk.
Ook bij het pinksterfeest, de nederdaling van Gods Heilige Geest was zij het middelpunt.
Wij mogen dus stellen dat zonder Maria het ontstaan van de kerk heel anders was geweest, er wellicht geen kerk was geweest.
Het bewijs dat Jezus was opgestaan uit de dood moet een enorme kracht zijn geweest voor al de twijfelende christenen. De euforie zal beslist zeer groot zijn geweest.

Groei van de Kerk

Dat het christendom zo snel kon groeien lag voor een belangrijk deel aan de betrekkelijke rust in het Romeinse Rijk en de goede verbindingen.
Bij hun veldtochten kwamen de Romeinse soldaten met vreemde religies in aanraking en introduceerden soms bepaalde culten in hun vaderland.
De Romeinse leiders lieten andere godsdiensten toe, zolang de officiële staatsgodsdienst niet werd bedreigd.
De Romeinen geloofden net als de Grieken in vele goden met de bijbehorende culten.

De eerste christenen werden aanvankelijk zeker gezien als ongevaarlijke excentriekelingen, die een 'lichaam' aten en 'bloed' dronken, toen zij gevolg gaven aan het verzoek van Jezus om het laatste avondmaal te herdenken.
Het brood stelde Zijn lichaam voor en de wijn Zijn bloed dat werd vergoten voor de vergeving van de zonden.
Het delen van bezittingen en elkaar helpen zal zeker ook indruk zal hebben gemaakt.
Het leven in het Romeinse Rijk zal veel gelijkenissen hebben vertoond met onze tijd. Veel welvaart leidt bijna altijd tot verloedering en vervlakking.
Ook in die tijd zullen er heel wat zoekenden zijn geweest naar een betere invulling van hun leven, net zoals in onze tijd.
Niet alle Romeinen zullen blij zijn geweest met de arena's en de uitwassen van de welvaart destijds.
Er zullen heel wat misstanden zijn geweest en net zoals nu zal de welvaart niet iedereen hebben bereikt.
Zolang de eerste apostelen nog leefden waren er getuigen die Jezus zelf hadden gekend. Later moesten de christenen het doen met overleveringen.