Kerk subpagina — Machtsmisbruik

De kerk kreeg steeds meer macht en werd steeds rijker.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat mensen met macht zich tot het christendom 'bekeerden' om hun macht te vergroten en niet omdat zij Jezus wilden volgen.
Belangrijke posten werden verdeeld onder familieleden en vrienden.
Op zekere tijd waren er zelfs drie Pausen en waren er twee centra, Rome en Avignon.
Een tijd vol verwarring, naijver en strijd. De kerk werd een machtsfactor waar niemand meer om heen kon en het was gevaarlijk om zich tegen de mening van de paus en de kerkelijke leiding te verzetten.

Het mag duidelijk zijn dat dit niets te maken had met het Evangelie van Jezus.
Het was doorgaans allemaal eigenbelang en menselijke uitleg van Zijn Evangelie.
Neem daarbij de snelle groei van de kerk. Het mag duidelijk zijn dat in een tijd dat lezen en schrijven niet algemeen beheerst werden, het vinden van bekwame priesters niet eenvoudig was.
Er zal heel wat onzin zijn verkondigd in die tijd en de corruptie zal groot zijn geweest.
Het waren allemaal groeistuipen.
Helaas zijn door de innerlijke verdeeldheid van de kerk heel wat bladzijden van haar geschiedenisboek zwart en rood gekleurd.

Het 'ware geloof' was dan ook vaak de inzet van oorlogen en strijd.
De eerste kruistocht die werd gehouden was meer een afrekening met de Joden, de 'schuldigen' van de kruisdood van Jezus.
Ook werd het geloof misbruikt om de zakken flink te vullen.
De zogenaamde aflaten - zeg maar het afkopen van de zondeschuld - werden een hot item om veel geld te verdienen.
Dit gold in mindere mate voor de handel in relieken.
Het kruis van Jezus moet wel héél erg groot zijn geweest om alle spaanders te leveren die als reliek dienden en datzelfde geldt ook voor de kleding van heiligen.

Het is dan ook niet vreemd dat gelovigen - Luther en Kalvijn o.a. - hiertegen in opstand kwamen.
Later ontstaan dan ook kerken - eigenlijk sekten - die ik gemakshalve samenvat onder het Protestantisme.
Doch ook hieruit ontstonden weer groepen die zich afscheidden.
Er werden heel wat godsdienstoorlogen gevoerd in naam van God en het 'ware geloof'.
Denken wij hierbij bijvoorbeeld ook aan de beeldenstorm.

Wel is het jammer dat de Mariaverering hier erg onder geleden heeft. Het is jammer dat zij nooit echt de plek heeft gekregen die zij verdient.
De leer en alle uiterlijke vertoon, met de daarbij behorende strijd en uitwassen, hebben de hoofdpersonen Jezus en Maria té vaak naar de achtergrond gedrukt.
Het geloof is té vaak verworden tot 'komma's en puntensplitserij'.
De kerk was, zoals gezegd, een groot machtsinstrument en werd dan natuurlijk regelmatig misbruikt om oorlogen te voeren of mensen en groepen andersdenkenden uit de weg te ruimen.
Denken wij vooral aan de wrede inquisitie. God mag weten hoevelen onschuldigen wreed zijn gestorven tengevolge van deze waanzin.

Ook in modernere tijden was er machtsmisbruik.
Ikzelf kan mij nog de tijd herinneren dat meneer pastoor heel veel macht had.
Hij kon een mens maken of breken. Hij bepaalde heel vaak of iemand wel of geen werk kreeg.
Het was dus belangrijk om hem een beetje tot vriend te houden.
Ik zelf solliciteerde eens bij de Koninklijke Marechaussee.
Het verbaasde mij enorm dat de plaatselijke commandant van mij verlangde om een bewijs van goed gedrag bij de pastoor van de parochie te halen.
Je zou toch verwachten dat de politie of de gemeente hiervoor zorg draagt. Deze pastoor wilde dat bewijs aanvankelijk niet geven. Hij vond dat ik geen goed katholiek was omdat hij mij niet vaak in de kerk zag.
Na veel heen en weer gepraat kreeg ik dat bewijs uiteindelijk toch.
Indien u uw oor te luisteren legt bij de oudere (arbeiders)generatie in Zuidlimburg dan krijgt u veel van dit soort verhalen te horen.

Dit machtsmisbruik is voor veel gelovigen een belangrijke reden om de kerk de rug toe te keren. Beter dan weglopen is een en ander kritisch volgen en de geestelijkheid aanspreken op hun fouten.
Het valt mij wel altijd op dat de weglopers die ik ken, persoonlijk geen negatieve ervaringen hebben met de kerk. Het is allemaal ‘ van horen zeggen ’.
De kerk, dat zijn de gelovigen samen en samen zijn zij verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de kerk.