De kerk als institituut, als menselijk product

Het instituut kerk is te veel een mensenkerk geworden.
De leer, de boeken, de meningen van geleerden, hebben het gevoel en de Geest achter het Woord te vaak ontkracht.
Wat hebben wij eigenlijk aan al die boeken en meningen.
Zij zijn doorgaans een punt van meningsverschillen en strijd.

Hebben wij eigenlijk wel behoefte aan al die producten van menselijke hersenactiviteit.
De fout die doorgaans wordt gemaakt is de letter van de Bijbel of Korantekst of ander religieus geschrift letterlijk en klakkeloos te verplaatsen naar onze tijd.
De LETTER van de tekst moeten wij lezen in de tijd dat die werd uitgevaardigd en de GEEST van de letter moeten wij meenemen naar onze tijd.
In de letter van de tekst is de 'geest gevangen en tegelijk beperkt' om de boodschap te kunnen opschrijven en overdragen.
Deze geest moeten wij weer 'bevrijden' door de tekst met ons hart en ons gevoel te lezen.

Het probleem is dat historische feiten en profetische feiten verweven zijn.
Wij moeten dus alle feiten in de juiste context plaatsen en lezen.
Helaas maken velen zich schuldig aan 'komma's en puntensplitserij' om het eigen gelijk te bewijzen en dit te verdedigen, soms letterlijk 'te vuur en te zwaard'.

Als wij de Mariaboodschappen van de laatste 150 jaar bekijken dan zien wij steeds een grote kritiek op het instituut kerk.
De kerk krijgt steeds de kritiek dat zij de Geest Gods teveel ontkracht door allerlei menselijke uitleg.
Tevens krijgt zij kritiek op haar wereldse houding.
Vooral door deze boodschappen weten wij dat de kerk eigenlijk niet goed bezig is.
Zie hierover ook het uittreksel over kerk en geestelijkheid op de pagina Bayside.

Dat wil niet zeggen dat vele, vele priesters en religieuzen geen goed werd doen. Wij mogen hen niet allemaal over één kam scheren.
De kerk zoals wij die nu kennen is gewoon het product van haar evolutie en het handelen van de mens.
Velen verlaten dan ook de kerk omdat zij zich er niet meer thuis voelen.
Wij mogen echter ook niet voorbijgaan aan de gemakzucht van de mens.
Het is jammer dat geloof en gebed eerst weer op hun juiste waarde worden geschat als het tij tegenzit.
Als het goed gaat, en het gaat ons al vele jaren goed, dan verdwijnt de noodzaak om te bidden en de kerk te bezoeken.
Bidden uit dankbaarheid dát het nog steeds goed gaat is de meeste mensen vreemd.

Het ligt dus heus niet alleen aan de kerk, maar het heeft ook veel te maken met de huidige verharding en toenemend materialisme.
De kerk is een enorm groot lichaam en niet makkelijk te besturen. Weglopen uit de kerk is dan ook de gemakkelijke weg.
Wij moeten er begrip voor opbrengen waarom alles is gegaan zoals het is gegaan.
Wij moeten begrijpen waarom er op een bepaald moment in de tijd verzet kwam en de zoveelste afscheiding een feit werd.

Maar wordt het niet eens tijd om met dat begrip weer te streven naar eenheid.
Als wij het bestaan van de satan weer erkennen en zijn inspiratie en werking in ons leven onderkennen wordt ons heel veel duidelijk.

Het is dus zaak dat wij de kerk trouw blijven en meewerken aan een positieve opbouw en eenwording.
Indien wij dat verzuimen dan hebben wij straks nog maar een marginale kerk over.
In Limburg kun je vaak beluisteren dat het jammer is (soms wordt het schandalig gebruikt) dat al die kerken worden afgebroken. Indien de katholieken de kerk trouw waren gebleven dan was dit niet nodig.
Maar de ontkerkelijking hoort bij deze tijd, zoals u vaak kunt lezen bij Mariale boodschappen.