Algemeen | De verschijningen | Boodschap | Info en route

Algemeen

Banneux ND, gelegen aan de weg van Sprimont naar Louveigne, straalt veel rust uit. Het is prachtig in het bos gelegen en heeft veel sfeer. Banneux groeide uit tot een drukbezocht bedevaartsoord. Het wordt jaarlijks door vele pelgrims bezocht.
Er bevindt zich een bron waaraan een geneeskrachtige werking wordt toegeschreven. Uit deze bron is in de zomer en in de winter water te verkrijgen.
In 1985 werd Banneux bezocht door paus Johannes Paulus II. Bij de bron is hiervoor een bronzen herdenkingsplaquette aangebracht.

De kapel van de verschijningen is klein, daarom werd er al in 1937 een openluchtaltaar gebouwd, waar een grote groep pelgrims de H.mis kan bijwonen.
Aan weerskanten staan de kerken, respectievelijk genoemd naar de H.Franciscus en H. Dominicus. In 1984 werd een grote moderne kerk bijgebouwd. In het bos zijn her en der kapelletjes en monumenten gebouwd.
Banneux verrast ook door het aantal meditatieruimten. Er valt veel te ontdekken.

In het bedevaartsoord is veel aandacht voor de medemens. Er is een hospitaal, een tehuis voor verslaafden en een tehuis voor kinderen die door hun ouders zijn verlaten.
De H.Michaëlkapel is door de zoon van Conrad Adenauer gebouwd. Een afbeelding van Adenauer is op het tegenoverstaande monument te zien.

Ik kom er al meer dan 25 jaar en heb het een en ander zien veranderen. Er is veel opgeknapt en verbouwd en het hospitaal werd uitgebreid.
In de loop der jaren werd het er steeds drukker. Een aantal jaren geleden kon men er in de avonduren lang zitten in stilte, zonder dat iemand die kwam verstoren. Enkel de ruisende bomen en vogelgezang verstoorden de stilte.
Tegenwoordig is men nog maar zelden alleen. Het doet wel goed te zien dat meer en meer mensen, ook jongeren, weer de weg naar de Moeder van Jezus (terug)vinden.
Banneux ND is een bezoek zeker de moeite waard en mogelijk wordt u er ook zo geraakt dat u blijft terugkomen.
Een aantal foto’s van Banneux ND vindt u in het Fotoalbum.

In 1949 werden de verschijningen kerkelijk erkend door bisschop Louis-Joseph Kerkhofs van Luik. In 1952 volgde de erkenning door het Vaticaan.

De verschijningen

Mariëtte Beco werd op 25 maart 1921 als oudste van een gezin van zeven kinderen geboren.
Het gezin Beco was niet kerkelijk of bijzonder gelovig. Zo had Mariëtte op twaalfjarige leeftijd nog niet haar eerste H.Communie gedaan.
Het gezin was arm en leefde onder moeilijke omstandigheden. Het bewoonde een bescheiden alleenstaande arbeiderswoning aan de rand van het bos, buiten het dorp.

zondag 15 januari 1933 - 19.00 uur
De H.Maria verschijnt voor de eerste keer in de tuin. Zij wenkt Mariëtte om buiten te komen maar haar moeder verbiedt dit. Het was erg koud en donker. Het gezin is binnen en wachtte op de terugkeer van een van de kinderen, die bij de buren was.
Mariëtte keek uit het raam naar de tuin. Opeens zag ze een snel opflitsende lichtstraal. Zij dacht eerst, dat het de weerkaatsing van hun lamp was op het vensterglas. Dit bleek niet het geval. Ze zag het licht nog steeds.
Zij riep haar moeder en zei: “In de lichtstraal zie ik een beeldschone dame!”
Haar moeder keek ook naar buiten, omdat zij niet geloofde, wat haar dochter zei. Ze zag het licht ook, schrok, en zei:“Het is vast wel een heks!”
Mariëtte had het idee dat de dame haar vriendelijk riep. Zij wilde naar buiten maar haar moeder had inmiddels de deur op slot gedaan. Zij keerde terug naar het raam, maar ze zag het licht en de mooie dame niet meer. Toen begon zij te bidden.

woensdag 18 januari 1933 - 19.00 uur
Mariëtte is in de tuin. Zij bidt er geknield. De Dame — zoals zij H.Maria noemt — wenkt haar en zij verlaat de tuin en gaat de weg op.
Tot twee keer toe valt ze op de knieën. Een derde keer knielt ze dicht bij een kleine bron die rustig door de hoge wegberm sijpelt.
H.Maria zegt haar: “Steek uw handen in het water.” Mariëtte gehoorzaamt. Zij herhaalt wat H.Maria haar zegt: “Deze bron is van jou!”
Dan neemt ze afscheid met de woorden: “Goede avond. Tot weerziens.”

donderdag 19 januari 1933 - 19.00 uur
Het weer is slecht. Mariëtte knielt rond 19.00 uur op het tuinpad. H.Maria verschijnt.
Mariëtte vraagt haar: “Wie zijt gij, mooie Dame?” H.Maria antwoordt: “Ik ben de Maagd der Armen.”
H.Maria leidt het kind langs de weg naar de bron. Mariëtte vraagt: “Mooie Dame, gisteren hebt U gezegd: ‘deze bron is aan mij voorbehouden.’ Waarom aan mij?” Met een glimlach antwoordt O.L. Vrouw: “Deze bron is voorbehouden voor alle naties... voor de zieken.” Mariëtte antwoordt met een ‘dank U’.
H.Maria voegt er aan toe: “Ik zal voor je bidden. Tot weerziens.”

vrijdag 20 januari 1933 - 19.00 uur
Mariëtte blijft de hele dag in bed omdat ze slecht heeft geslapen.
Even voor 19.00 uur staat ze op, kleedt zich aan en gaat naar buiten. Wanneer O.L. Vrouw verschijnt, roept Mariëtte: “Daar is ze!” Zij vraagt: “Wat verlangt U, mooie Dame?”
Glimlachend antwoordt O.L. Vrouw: “Ik verlang een kleine kapel.”
H.Maria strekt haar handen uit en zegent het kind.

Gedurende drie weken verschijnt H.Maria niet. Mariëtte blijft echter trouw in de tuin bidden.
De gebeurtenissen worden meer en meer bekend. Mariëtte wordt gevolgd maar anderen zien H.Maria niet. Zij horen enkel Mariëtte spreken.
Doordat H.Maria twee weken niet verschijnt neemt de interesse van de dorpelingen snel af.

zaterdag 11 februari 1933 - 19.00 uur
Mariëtte bidt weer geknield in de tuin. Plots staat het meisje op en begeeft ze zich op weg naar de bron.
Ze knielt weer twee keer en steekt de handen in het water. Ze maakt een kruisteken. Ze loopt plots terug naar huis en huilt.
Ze begreep de woorden van H.Maria niet toen Zij zei: “Ik kom het lijden verlichten. - Tot weerziens.”
Ze begreep het woord ‘verlichten’ niet. Daarna verdwijnt H.Maria op dezelfde wijze als de vorige keer.

woensdag 15 februari 1933 - 19.00 uur
Na drie dagen verschijnt H.Maria voor de zesde keer. Mariëtte brengt de vraag van kapelaan Jamin over: “Heilige Maagd, mijnheer de kapelaan heeft me gezegd u een teken te vragen.” H.Maria antwoordt: “Geloof in mij, ik zal in u geloven.” en Zij voegt er nog aan toe: “Bid veel. Tot weerziens.”
H.Maria vertrouwt ook nog een geheim toe aan Mariëtte.

maandag 20 februari 1933 - 19.00 uur
Er ligt sneeuw en het is bitter koud. H.Maria is weer verschenen en leidt Mariëtte naar de bron.
Bij de bron gekomen zegt de H.Maria glimlachtend zoals altijd: “Mijn lief kind, bidt veel.”
Dan glimlacht Zij niet meer en zegt ernstig voordat Zij weggaat: “Tot weerziens!”

donderdag 2 maart 1933 - 19.00 uur
Mariëtte wacht tien dagen voor ze H.Maria weerziet, en nu voor de laatste keer.
Het regent als sinds de middag heel hard. Mariëtte gaat naar buiten om 19.00 uur. Ze is al aan het derde rozenhoedje wanneer het plots stopt met regenen.
Mariëtte zwijgt, strekt de armen uit, staat op, zet een stap en knielt.
Terug thuis brengt ze de Boodschap van H.Maria over: “Ik ben de Moeder van de Verlosser Moeder van God.” Maria legt haar de handen op en zegt: “bidt veel, vaarwel.”

Op de plaatsen waar H.Maria gestaan heeft tijdens de verschijningen zijn gedenktekens aangebracht.

De Boodschap

• Steek uw handen in het water. Deze bron is Mij voorbehouden. Goede avond, tot weerziens.
• Ik ben de Maagd der Armen. Deze bron is voorbehouden voor alle volkeren ... voor de zieken. Ik zal voor je bidden, tot weerziens.
• Ik zou een kleine kapel verlangen.
• Ik kom het lijden verlichten, tot weerziens.
• Geloof in mij, Ik zal in u geloven. Bid veel. Tot weerziens.
• Mijn lief kind, bid veel. Tot weerziens.
• Ik ben de Moeder van de Verlosser Moeder van God. Bid veel, vaarwel.

H. Maria verscheen in Banneux onder de titel ‘Maagd der Armen’.
Dit slaat in het bijzonder op onze geestelijke armoede. De vercommercialisering en toegenomen oppervlakkigheid van onze samenleving heeft ons geestelijk en emotioneel verarmd.
Wij denken rijk te zijn met onze welvaart, vermaak en technische mogelijkheden. Geluk zit vaak in de kleine dingen en het zijn vaak die kleine dingen die ons leven verrijken. Geestelijk zijn wij eigenlijk heel arm en hebben weinig te geven.
H.Maria komt altijd met een heel duidelijke boodschap en plan. Neem bijvoorbeeld Medjugorge in voormalig Joegoslavië. H.Maria verscheen daar onder de titel ‘Koningin van de Vrede’. Toen was het misschien een raadsel waarom op die plek. Na de burgeroorlog weten wij wel beter. Zij kwam met een waarschuwing en oproep. Helaas luisterde de mens weer eens onvoldoende.
Ook in de tijd van de verschijningen gebeurde er politiek heel veel in Europa. Uiteindelijk zou dit tot de Tweede Wereldoorlog leiden. De grote wrede oorlog waarvoor in 1917 te Fatima reeds was gewaarschuwd.
De geestelijkheid zelf is ook niet erg snel met het aannemen van de vermaningen van O.L.Vrouw en krijgt meestal veel kritiek van Haar, zoals te La Salette.

Zoals altijd roept H. Maria op tot gebed. Elders op de site tracht ik al aan te geven dat bidden meer is dan woorden afraffelen.
Gebed is een enorm krachtige mantra, een meditatie en contactmiddel tot God en het leven zelf. Wij moeten dit weer herontdekken en zoals eten en drinken tot een gewoonte maken.
H.Maria heeft er op gewezen dat regelmatig gebed leidt tot een natuurlijk verlangen tot bidden. Het zal onze geestelijke gezondheid zeker ten goede komen.

Info en route

Het Heiligdom ligt aan de linkerkant van de weg Pepinster-Banneux vóór het eigenlijke dorp Sprimont-Banneux.