Wat betekent onze innerlijke strijd?

De enige echte heilige oorlog is de oorlog tegen het kwade in onszelf

Het leven op aarde is vaak een strijd. Een strijd die wij vooral in onszelf en tegen onszelf moeten voeren.
Dit betekent de zuivering van Lucifer’ s besmetting, de overwinning op onszelf.
Indien wij onszelf in de wereld om ons heen projecteren, dan bestaat de neiging om die strijd in de buitenwereld te voeren.
Wij willen dan de wereld om ons heen zuiveren en veranderen. De revolutie, de verandering en omwenteling in onze geest, wordt dan een revolutie bevochten in de buitenwereld.
Die revolutie is er altijd een van bloed, zweet en tranen.

Wij leven nu in een bijzondere tijd, een overgangstijd en zuiveringstijd naar een nieuwe periode in onze evolutie.
De mens is echter vreselijk hardleers en het schijnt noodzakelijk te zijn dat wij steeds weer op een harde, confronterende wijze met onze neus op de feiten worden gedrukt.
De gemiddelde mens denkt in termen van macht en bezit en vrijwel alles draait op aarde om macht en geld.
Veranderingen zullen niet snel plaatsvinden als dit de machtspositie en het vermogen aantast.
De omstandigheden kunnen dan zodanig in ons nadeel gaan werken dat wij gedwongen worden te veranderen.
Het verzet tegen en de aanpak van corruptie en zakkenvullen is een voorbeeld. De mensen worden steeds kritischer.
Ook huidige ontwikkelingen, zoals de besmettelijke ziekten bij de veestapel dwingt tot verandering en zuivering.
Jarenlang is er onvoldoende geluisterd naar mensen die op misstanden wezen. Er gebeurde nauwelijks iets.
Nu worden de boeren gedwongen om anders met vee om te gaan.
Kijk nu naar Azië. Mens en dier leven daar op een kluitje. Nauwelijks hygiëne waardoor griepvirussen daar tot ontwikkeling schijnen te komen.
Waarschuwingen werden genegeerd en er veranderde niets. Wij zien nu dat ook daar de mensen gedwongen worden om anders met hun dieren om te gaan.
De vogelpest zal de mensen dwingen te veranderen.

Nog een voorbeeld zijn de geslachtsziekten en aids.
De seksuele revolutie veroorzaakte een behoorlijke verwildering van de zeden.
Het schaamtegevoel verminderde en seksuele ontrouw moest kunnen.
Wij worden door besmettelijke geslachtsziekten en het gevaar van aids gedwongen om ernstig na te denken over geslachtsgemeenschap en seksuele trouw.
Zo zien wij steeds een patroon van waarschuwingen, ontkenningen en verzet en uiteindelijk gedwongen veranderingen.
Wij zijn nu getuige van een toenemend verzet tegen de verloedering van normen en waarden en pogingen om de verloedering van de jeugd te stoppen.
Vele jongeren zijn slachtoffers van een slechte opvoeding, teveel vrijheid, geen grenzen stellen en overconsumptie.
Tegelijkertijd zien wij een toenemende interesse voor spiritualiteit en aandacht voor zuiverheid van ons leefmilieu en de natuur.
Het besef neemt toe dat wij anders moeten omgaan met de aarde en alles wat erop leeft.
Dit zuiveringsproces is gelijk een symfonie. De klanken begonnen zacht, zwellen steeds meer aan en zullen uiteindelijk tot een climax komen.

De innerlijke strijd die wij in onszelf moeten voeren is niet makkelijk en kan heel pijnlijk zijn.
Het is niet eenvoudig om te zeggen “Mea culpa, ik ben schuld”.
Velen kunnen of willen er niet eens over dénken, laat staan dit toegeven.
Eerst als wij dit voor onszelf kunnen toegeven dan ligt de weg open voor een nieuwe overwinning op onszelf.

Onze ziel, verbonden met de God de Vader, weet wat goed voor ons is, wat wij dienen te veranderen.
Als wij eenmaal op aarde zijn geboren gaan wij ons identificeren met ons lichaam en maken de symbolische tocht door de rivier der vergetelheid.
Daarna wordt het steeds moeilijker om contact te houden met het diepere in ons, zeg maar ons ware zelf.
Onze besmette geest die zich hier moet zuiveren gaat zich verzetten.
De verleidingen van het leven op aarde, de schijnwonderen van onze tijd en de negatieve inspiratie vanuit de geestenwereld maken het nog extra moeilijk.
Die innerlijke strijd kan ons echt verscheuren, vooral als er geen afleidingsmogelijkheden zijn.
Wij kunnen echt van onszelf schrikken als wij merken dat wij afgunstig zijn of heel agressief kunnen worden.
Slechte eigenschappen, slecht geestelijk zaad, kan soms onverwacht ontkiemen en tevoorschijn komen.
Niemand kent de diepte van zijn geest. Wij kunnen slechts stapje voor stapje verder gaan op onze ontdekkingstocht naar onszelf.
Van het leven om ons heen weten wij vaak meer dan van ons innerlijke leven.
Door de confrontatie met onze slechte eigenschappen en de wil om beter te zijn kan er tweespalt ontstaan.
Willen wij overwinnen of gaan wij ons gedrag goedpraten met bekende kreten zoals:

• Het is niet zo erg
• Wij hebben dit nodig om te overleven
• Anderen zijn nog erger
• Waarom moet ik eigenlijk veranderen, men moet mij maar nemen zoals ik ben
• Ik ben nu eenmaal zo, het is mijn karakter

Tegelijkertijd kan een dubbel gevoel ontstaan omdat wij diep in ons weten dat het eigenlijk níet goed zit.
Het kan echt verwarrend zijn en kan ons heen en weer slingeren. Ja, soms is het echt vermoeiend.
Helaas is het zo dat velen op harde wijze moeten ervaren dat er iets dient te veranderen in henzelf.
Zij moeten eerst tegen een 'muur lopen'. Zij moeten door het dal van ziekte en lijden om tot besef te komen.

Als wij kunnen inzien dat het leven een leerschool is waar wij met vallen en opstaan moeten leren, dan zijn wij al een héél eind gevorderd.
Fouten maken is niet erg. De grootste heiligen zijn vele malen 'gevallen'.
Jezus heeft ons dat zelfs getoond tijdens zijn kruisweg. Hij viel driemaal onder Zijn Kruis, doch stond weer op, hoe moeilijk dat ook was.
Als wij onze fouten maar kunnen toegeven, ons gedrag als door de ogen van een ander kunnen zien, dan staat de weg open voor berouw en verandering.
Dan kunnen wij weer opstaan, ons voornemen het beter te doen en verdergaan.
Soms kan het echter zijn dat de schade die wij door verkeerd gedrag hebben aangericht niet meer hersteld kan worden in dit leven.
Het besef hiervan kan ons alle moed ontnemen.
De neiging kan dan bestaan dat wij denken: “Het maakt toch niets meer uit. Ik heb toch alles al bedorven. Laat ik mij maar uitleven”.
Als wij gebeurtenissen in ons leven zien in het licht van onze eeuwige evolutie dan ziet het er anders uit.
Wij dienen enkel te beseffen dat wij áltijd geholpen worden als wij spijt hebben.
Het is geen vrijbrief om er maar op los te leven onder het motto, “In een volgend leven doe ik alles wel beter”. Zo werkt het absoluut niet.
Óf er een volgend leven komt op de aarde en onder welke omstandigheden is niet aan ons om te bepalen.
Aardse rechters kunnen wij ontlopen, doch de Eeuwige Rechter niet. Zijn barmhartigheid is net zo groot als Zijn gerechtigheid.
Hoe groot onze misdrijven ook zijn, voor degene die oprecht spijt heeft zullen nieuwe kansen komen.
Wij moeten ons bewust worden van onze taak hier op aarde en daaraan werken, ons kruis dragen en anderen helpen hun kruis te dragen.
Eerst als wij helpen zullen wij hulp ontvangen. Denk aan het wijnvat welk eerst zal moeten leeglopen voordat deze weer gevuld kan worden.
Naastenliefde werkt helend en zuiverend. Alzo worden wij steeds wijzer en gelouterd.
Het leven is een innerlijke strijd en hij die strijd lijd; uiteindelijk wordt hij gezuiverd en bevrijd.

Laten wij ons vrijwillig zuiveren en met voortvarendheid werken aan een betere wereld.
Bedenk dat de 'symfonie der zuivering' zal aanzwellen tot een climax.
Wij staan aan de vooravond van de Grote Zuivering van de mensheid, een nieuwe 'zondvloed', welke ons en de aarde zal schoonspoelen.
Of zoals Jezus tegen een mystica zei: “Spoedig en Ik bedoel jullie spoedig, zal Ik de aarde zuiveren met een doopsel van vuur”.