|
|
In rust en stilte
Door een intiem contact met de natuur,
Komen wij weer in aanraking met de Eeuwige Vader,
Zoals eens in het eerste uur,
Dan horen wij Hem weer tegen ons praten,
Hij fluistert: “Lief kind wil je Mij nooit meer verlaten.
Ik wachtte tot je wederkeerde, Mijn stem weer hoorde,
In het gekakel van de wereld hoor je Mij niet,
Velen zijn in de ban van Mijn tegenstander,
Kijk maar, steeds meer ontreddering alom is wat je ziet,
Om het lawaai van de wereld te ontvluchten zoeken Mijn kinderen ontspanning,
En geven zich over aan andersoortig lawaai: discomuziek, films,
Mensenmassa’s zoeken zij op om erbij te horen,
Mijn stem, Mijn kind, wordt je gewaar je in vogelgezang,
... in het klateren van water,
... in de fluisterende wind,
... in de wolkenluchten,
... in de eenvoud,
... in de stilte ver weg van de wereld,
... in de schoonheid van de natuur,
... in het ritme van je ademhaling en je hart in ware ontspanning.”
© FP 1999
Herstel van geest en lichaam
Zoals al op de gezondheidspagina's wordt aangegeven begint herstel van ziekte met bezinning en weer leren luisteren naar ons gevoel, naar de signalen die ons lichaam aan ons geeft.
Daarna dienen wij onszelf in rust onder te dompelen. Wij dienen ons zowel psychische als lichamelijke rust te gunnen.
Loslaten wil zeggen afstand doen van datgene wat ons ziek maakte. Herbezinning op ons leven, onze doelstellingen.
Hoe velen dragen niet een ‘rugzak’ op hun schouders waarin het verleden wordt meegesjouwd. Soms gaan zij er letterlijk onder gebukt.
Overdrachtelijk gezien is het alsof wij alle boeken en huiswerk van alle voorbije schooljaren met ons meezeulen, waardoor de schooltas veel te zwaar wordt en moeilijk te hanteren is. Indien wij de les begrepen hebben dienen wij deze los te laten.
Het is heel erg moeilijk om de negatieve ervaringen uit het verleden los te laten. Indien wij in het verleden blijven leven met gedachten van ‘Had ik maar zus of zo gedaan, gezegd...’ en ons van alles en nog wat verwijten weerhoudt dit ons ervan in het heden te leven.
Het verleden is overdrachtelijk gezien een museum waarin alle ervaringen liggen opgeslagen. Soms kan het wel eens goed om er even binnen te lopen en alles nog eens te bekijken, doch daarna moeten wij weer verder.
Belangrijk is het om ons verleden te uiten. Dat kan op velerlei wijzen; erover praten, uithuilen, schrijven, tekenen en schilderen, musiceren etc.
Indien wij het verleden niet verwerken, blijft het rondspoken in onze geest. Het verleden verschijnt steeds opnieuw als dromen, ‘les’ herhalingen of klachten die ons bewust willen maken.
Herstel van ziekte geeft ons een goede kans om ook in onze geest grote schoonmaak te houden.
Veel wandelen in de natuur en contact met dieren en planten doet goed. Ook luisteren naar rustige muziek die onze emoties losmaakt, zodat zij geuit kunnen worden werkt helend.
Vooral stilte is belangrijk. In die stilte kan veel omhoog stijgen uit de diepte van onze geest. Dit kan wel eens beangstigend zijn en het is in dat geval raadzaam om dit onder begeleiding te doen.
Stilte en concentratie op ons hart en onze buikstreek brengt ons in contact met dat wat ons werkelijk beweegt, wat echt belangrijk voor ons is.
De waarheid over onszelf zal tot ons komen door innerlijke woorden, gedachten en gevoelens.
Helaas is het zo dat velen onder ontspanning en rust iets anders verstaan. Zij zoeken juist het kabaal van de wereld op waardoor de zachte stem die hen wil leiden onhoorbaar wordt.
Zij willen vaak niet nadenken omdat zij bang zijn de waarheid niet aan te kunnen. Zij willen niet met de pijn in hun hart, met hun verleden geconfronteerd worden.
Natuurlijk is het niet verkeerd om uit te gaan, om hiervan te genieten indien men daar behoefte aan heeft.
Uitgaan heeft zeker ook een goede sociale functie en kan zeker ontspannend zijn.
Doch de echte genezing is gelegen in de zuivering van lichaam en geest.
In diepe ontspanning en rust staan wij open voor de stem van God, de Eeuwige vader, die ons naar ‘toevallige’ ontmoetingen en activiteiten voert die ons verder helpen.
Zijn stem kan op vele wijzen tot ons komen.
Indien wij volledig ontspannen naar de wolkenlucht kijken en erin opgaan dan kunnen zomaar gevoelens en gedachten opkomen die een antwoord geven op een vraag waar wij mee zaten.
Alleen ons hart, ons gevoel is in staat Zijn taal te verstaan, te vertolken. Dit kan op alle momenten dat onze ratio, ons hoofd, voor enige tijd de leiding ontnomen wordt.
Daarom is aandacht nodig, daarom moeten wij ‘voortdurend bidden’. Dit betekent dat wij ons hart moeten openstellen voor Zijn Liefde en stem zo vaak als wij maar kunnen.
Voortdurend worden wij opgejaagd door de commercie en van alles en nog wat.
Nauwelijks rust, nauwelijks emotionele verdieping en echt contact met onze medemensen. Wij worden geleefd.
Dat is dan ook de reden waarom onze tijd zo ziekmakend is.
Laten wij weer bewust luisteren naar het ritme van onze hartslag, onze ademhaling.
Laten wij onszelf weer voldoende rustpunten geven, de zondag weer als rust- en bezinningsdag gebruiken en aandacht schenken aan de werkelijk belangrijke dingen in het leven.
Laten wij weer de natuur opzoeken, veel aandacht geven aan onze kinderen.
Laten wij alles wat ons aan geld en goed gegeven is als levensmiddelen beschouwen en niet meer als levensdoel.
Wij worden dan weer emotioneel evenwichtiger en onze geestelijke en lichamelijke gezondheid zal toenemen.
Top
|
 |