De Tijd der Tijden, verleden, heden en toekomst

Dit gedicht heb ik lange tijd geleden ontvangen in de geest. Het was tijdens de advent, enkele dagen voor kerstmis.
Ik voelde dat ik het bekend moest maken en liet het destijds plaatsen in een huis aan huis blad.
Wij leven nu in een heel bijzondere tijd. Er gaat veel veranderen. Heus, er zal geen engel verschijnen die alles in gang zet, noch een duivel.
Alles voltrekt zich eerst op geestelijk niveau en zal uiteindelijk in al zijn verschrikking manifest worden in de materie.
Maar er is nog hoop. Steeds meer mensen worden bewust dat wij moeten veranderen en een andere koers moeten varen.

Wij worden steeds duidelijker gewezen op onze afhankelijkheid en kwetsbaarheid.
Dit gebeurt door natuurgeweld en veranderingen aan het klimaat en door het blootleggen van onze menselijke zwakheden.
De kredietcrisis van 2008 is eigenlijk een zegen. Het laat de gevolgen van hebzucht en streven naar macht en rijkdom zien. Helaas wordt ook duidelijk dat speculatie en schaamteloze hebzucht van een relatief kleine groep dwazen, vele miljoenen in hun bestaan raakt.
Maria zei al eens tijdens een verschijning: “Het zijn de dwazen die de mensheid altijd naar de ondergang hebben geleid en dat zullen zij nu weer doen.”
Wij zien ook de gevolgen van polarisatie en stigmatisatie. Dit ondermijnt de dialoog met en het respect voor andersdenkenden.

Maar zolang als de massa zich nog zo makkelijk laat manipuleren, zal de geschiedenis zich blijven herhalen.
Wij zullen ons bewuster moeten worden van de enorme macht die wij als kiezer en consument hebben. Dit vereist betrokkenheid en aandacht.
Aandacht voor manipulatie door reclame, manipulatie door groepen en individuen in de politiek, wetenschap, commercie enzovoorts.
Ook aandacht voor geestverdovende tijdsbestedingen, zoals kritiekloos televisiekijken en andere vormen van 'ontspanning'. Bewust televisiekijken is te leren. Wij maken tenslotte de keus of wij ons laten overspoelen door een overdosis pulp.
Wij kunnen kiezen voor bewust televisiekijken en de televisie wat vaker uitschakelen. Een goed boek, een goed gesprek of andere zinvolle activiteiten zijn vaak gezonder voor geest en lichaam.

Kijk nu om u heen en zie hoe wij meer en meer verstrikt raken in machtsspelletjes. Water, voedsel en energie worden steeds grotere machtsmiddelen.
Er is eigenlijk niet eens een oorlog voor nodig om macht te krijgen over naties. Geld, energie en water en niet te vergeten de media zijn voldoende.
Door de liberalisering en privatisering worden wij meer en meer uitgeleverd aan het zakkenvullenprincipe van dé Markt.
Achter de schermen zullen zeer rijke personen en groepen steeds meer invloed krijgen, wat kan betekenen dat de huidige democratieën uiteindelijk tandeloze tijgers worden. Ook al zullen politici dat nooit willen toegeven.
Het gevaar van oligarchieën ligt op de loer. Waakzaamheid en een kritische geest zal altijd nodig zijn.
De denkwijze van sommigen dat God het zal oplossen is onjuist. Wij hebben de sleutels in handen en dienen ons actief in zetten voor een betere wereld. God bedient zich nu eenmaal van mensen. Wij moeten het paradijs verdienen — verkrijgen door te dienen.
Uiteraard te beginnen bij onszelf en onze directe omgeving.

Heel vaak horen wij argumenten zoals, “Wij moeten nu eenmaal met de tijd meegaan” of “Wij kunnen er toch niets aan doen”.
Het is waar dat veel ons gewoon wordt opgelegd, zoals wetten en regelgeving. Zoals de pinpas, de chipknip. Maar wij zien ook dat als wij ons massaal verzetten, door te weigeren er in mee te gaan, veranderingen geen doorgang vinden.
Neem de chipknip, jarenlang ondergeschoven omdat de consument weigerde er gebruik van de te maken.
Nu wordt het er alsnog doorgedrukt omdat o.a. overheden de burgers dwingen er gebruik van te maken, zoals bij parkeerautomaten.
Als wij kritisch blijven en onze macht goed gebruiken kunnen wij veel veranderen en tegenhouden. Maar wij laten ons zo makkelijk verleiden en manipuleren.
Neem het winkelen op zondag. Steeds meer zondagen worden koopzondagen, zelfs tweede kerstdag en tweede paasdag.
Het zal een kwestie van tijd zijn totdat deze dagen worden afgeschaft en gewone werkdagen worden.

Onze consumptiemaatschappij, het materiële, is overdrachtelijk gezien ons gouden kalf. Wij aanbidden het en keren er steeds bij terug.
Het is alsof wij met een sterk elastiek met het kalf zijn verbonden. Iets anders, iets onbekends, maakt ons onzeker en wij voelen ons snel bedreigd.
Het verhaal van mozes is ook overdrachtelijk te lezen. De tocht door de woestijn naar het beloofde land maakt onzeker en als het tegenzit is er nog het gouden kalf om te worden aanbeden.
Als wij van het gouden kalf willen weglopen dan merken wij dat het elastiek ons het weglopen steeds moeilijker maakt. Als wij niet opletten dan worden wij met een ruk weer teruggetrokken.
Er is een troost, elastiek wordt steeds zwakker naarmate het vaker en verder wordt uitgerekt. Het weglopen wordt makkelijker. Het is wel belangrijk vol te houden.
Het is echt niet nodig om van al de verworvenheden afstand te doen. Wij moeten er anders mee omgaan, er duurzaam mee omgaan.
Wij moeten het schip keren voordat de wal het schip keert.

Was de tijd van vroeger dan zó slecht dat alles moest veranderen? Ja, de kerk heeft veel fouten gemaakt. Veel geestelijken hebben zich misdragen en ons verkeerd voorgelicht. Wij zijn voor de gek gehouden en niet enkel door de kerk.
Maar die tijd had ook veel goeds in zich. De verbondenheid en zorg voor elkaar. De mystiek van de geloofsbeleving was en is een verrijking. Wij hebben misschien met het badwater ook het kind weggegooid. Nu moeten velen op zoek naar een vervangende religiositeit. Op enig moment kunnen wij niet zonder. Wij zijn nu eenmaal geestelijke wezens.
Nu zijn velen eilandjes, superego’s, die voor zich alleen leven. Ieder voor zich en God voor ons allen is voor velen werkelijkheid.
Vereenzaming en verharding is het gevolg. Gezinnen die als los zand aan elkaar hangen, jongeren die de weg kwijt zijn, omdat ze teveel aan hun lot werden overgelaten, zichzelf moesten opvoeden.
Een hechte samenleving is enkel mogelijk als wij oog hebben voor elkaar en samenwerken. Zoals valse honden het gevolg zijn van slechte, ondeskundige bazen, zo zijn ontaarde jongeren het gevolg van slechte opvoeders.

Vele jaren geleden had ik een visioen, waarin de taferelen zich snel achter elkaar afspeelden.
Eerst bevond ik mij in de 16e-17e eeuw. Ik concludeerde zulks uit de aanblik van de schepen en klederdracht.
Toen zag ik mensen in het wit gekleed in een rijke tijd. Ik verbond dat met Rome of Griekenland.
Plots bevond ik mij in het ijzeren tijdperk, in elk geval in een oude beschaving en zo ging ik steeds verder terug in de tijd, te zien aan kleding en gebruiken.
Opeens zat ik een voertuig dat kon vliegen en rijden. Het was een bergachtige— en heuvelachtige omgeving. Om mij heen zag ik meer voertuigen rijden en vliegen. De voertuigen waren sigaarvormig. Boven mij was enkel glas en een versteviging.
Alles ging heel snel. Pas later kwam ik met een schok tot de ontdekking dat ik terug was gegaan in de tijd en dat de hoogontwikkelde periode vóór de tijd lag, welk wij zien als, zeg maar, het stenen tijdperk.

Er is veel uit ons verleden dat wij niet (meer) weten. Misschien mogen wij het (nog) niet weten. Vast staat dat God in een ver verleden heeft ingegrepen.
Deze geschiedenis is bekend als de zondvloed.
Als wij niet terugkeren op onze schreden en veranderen zal ons een doopsel van vuur te wachten staan. En zoals alles in drieën is, zal ook dit vuur drieledig zijn in positieve en negatieve zin.
Het vernietigende vuur van de aarde in de vorm van vulkanisme en natuurgeweld. Het vuur van de mens in de vorm van wapens en oorlog en het hemelse vuur, de komeet. Daarna zal het positieve vuur van de aarde, zijn enorme veerkracht en levenschenkende kracht, de aarde herstellen. Onze levenswil en geestelijk vuur om te overleven zal ons in staat stellen een nieuwe start te maken.
Daarboven komt het hemelse vuur van de Liefde, welke ons de kracht zal schenken en ons zal leiden met ijzeren staf.